معلومات از دنیای مجازی                

پیش از بوجود آمدن اینترنت، ارتش آمریكا شبكه های رسانه ای، از جمله شبكه ای بنام آرپانت را راه اندازی كرده بود. در آن زمان، افراد نظامی و سازندگان فن آوری شبكه تنها كاربران آن بشمار می رفتند. بسیاری آرپانت را پیش درآمدی بر اینترنت می دانند. از دهه ی 1970 تا اواخر دهه ی 1980، اینترنت شبكه ای بود كه با بودجه ی دولت ایالات متحده اداره می شد و تقریبا تنها كاربرد آن در بخش های دانشگاهی و نظامی بود؛ این شبكه بوسیله ی بنیاد ملی علوم اداره می شد. از این گذشته، در دانشگاه ها هم تنها تعدادی از پژوهشگران كه بر روی اینترنت كار می كردند بدان دسترسی داشتند. در دهه ی 80 بنیاد ملی علوم، سیاست قابل قبولی را بكار بست كه به موجب آن از محدودیت ها كاسته شد و دانشگاه ها توانستند از شبكه برای فعالیت های پژوهشی استفاده كنند. با این وجود، سیاست های بنیاد هرگونه استفاده ی بازرگانی از اینترنت را منع می كرد. در نتیجه آگهی در این شبكه وجود نداشت، مردم نمی بایست بابت دسترسی به اینترنت پولی پرداخت كنند، و فروش محصولات و ارائه ی خدمات هم از طریق اینترنت ممنوع بود.
سال 1995 بنیاد ملی علوم به مدیریت خود بر اینترنت پایان داد و این شبكه به بخش های خصوصی واگذار شد و بدنبال آن امور مالی و بازرگانی هم وارد اینترنت شد. این حادثه همراه بود با محبوبیت وب جهانی (World Wide Web) كه اف تی پی را وارد اینترنت كرد. تفاوت میان اینترنت و «وب» شبیه به تفاوت میان بزرگراه و «خدمات تحویل بسته های پستی» است كه از بزرگراه برای جابجایی یك بسته از شهری به شهر دیگر استفاده می كند: اینترنت بزرگراهی است كه جابجایی های وب و دیگر جایجایی ها بر روی آن انجام می شود. وب شامل نرم افزارهایی است كه بر روی رایانه ها نصب هستند و به آنها امكان می دهند كه داده های چندرسانه ای را پیدا كنند و نمایش دهند. بسیاری از تحلیلگران انفجار استفاده از اینترنت را مرهون ویژگی های تصویری وب می دانند. در پایان سال 2000، «وب» هشتاد درصد از جابجایی ها در اینترنت را بخود اختصاص داده بود.
شركت ها، افراد، و موسسه ها، به روش های گوناگونی از اینترنت استفاده می كنند. شركت ها این شبكه را برای تجارت الكترونیكی، یعنی آگهی، فروش، خرید، توزیع كالا، و ارائه ی خدمات به مشتریان بكار می برند. همچنین شركت ها از اینترنت برای داد و ستدهای بازرگانی نظیر جابجایی اطلاعات مالی و دسترسی به پایگاه داده ها استفاده می كنند. موسسه ها یا نهادهای بازرگانی از این شبكه برای همایش های تصویری و دیگر ارتباطات راه دور استفاده می كنند. استفاده از پست الكترونیك (ایمیل) ارتباط میان شركت ها، همكاران، و افراد عادی را افزایش می دهد. شركت های رسانه ای و سرگرمی اینترنت را برای پخش خبرها، وضعیت آب و هوا، پخش مستقیم برنامه های رادیویی و تلوزیونی و... بكار می برند. پیغام گذاری فوری به افراد كمك می كند كه پیام های متنی خود را بطور همزمان به یكدیگر انتقال دهند. دانشمندان و پژوهشگران از اینترنت برای ارتباط با همكاران، انجام تحقیق، توزیع یادداشت های علمی و مطالب درسی میان دانشجویان، و انتشار رساله ها و مقاله ها استفاده می كنند. افراد عادی هم از شبكه ی یادشده برای ارتباط، سرگرمی، یافتن اطلاعات، دریافت خدمات، و خرید و فروش كالاها استفاده می كنند