معلومات از دنیای مجازی                

حفظ آثار آزادی خواهان

 حفظ آثار مفاخر و آزادی خواهان نیز مبتنی بر بنای عقلا و سنت  همیشکی انسان هاست . دریافت این مطلب برخاسته از وجدان و فطریّات اوست، که خداوند در نهاد او به ودیعه گذاشته است. انسان سالم با دریافت این حقیقت آثار مفاخر و الگوها را حفظ،و از آن پل و معبری می سازد برای احیای عزّت خواهی و کمال جویی و مبارزه با عناصر نامطلوب . حس عزّت خواهی که در نهاد هرانسانی مکنون شده ممکن در اثر عواملی کم رنگ شود، ولی هیچ گاه خاموش و نابود نمی شود. تجلیل و بزرگداشت از مؤسس مکتب کربلا از سوی مسلمانان، مقبولیت و مشروعیت آن جز برای امور پیش گفته نیست . عاشورا با درون مایه غنی و مؤلفه های که منطبق بر قرآن و برخواسته از سنت نبوی است ، به دست توانای معمار چون حسین ( نواده رسول خدا (ص) ) اجرا شده است؛ لذا احیا و بزرگداشت چنین امر، علاوه بر دلیل های پیش گفته موجب وحدت ملی ما نیز می شود .

تخریب اسوه ها

دشمنان اسلام با دریافت این حقیقت که الگوها تاثیر زیادی در روحیه دشمن ستیزی مسلمانان دارد، با شیوه های مختلف الگوهای اسلامی و قرآنی را از چشم ها می اندازند و به جای آن نمادها و الگوهای شیطانی خودشان را با تبلیغات فریبنده غول آسا بر ملت ها تحمیل و سپس از آنها به عنوان ابزار اسارت ملت ها استفاده می نمایند؛ شاهد این ادعا جوایز والقاب است که از سوی برخی نهادهای غربی به برخی از افراد با اهداف سیاسی اعطا می شود. گر چه اعطای تمام این جوایز با روی کرد سیاسی و مهره سازی نیست ، ولی به جدّ می توان گفت غالب این جوایز والگو پردازی بدین منظور صورت می گیرد.برخی کشورها از جمله افغانستان بیشترین آسیب از این جهت دیده اند که، دشمنان هیچ گاه نگذاشته اند، مردم قهرمانان واقعی خودشان را بشناسند، و مقام آن ها را گرامی بدارند؛ بلکه با واژه های واهی وتبلیغات زهر آگین آزادی خواهان وآزاد اندیشان، چون سید جمال وعلامه بلخی و...را از نظر ها می اندازند ، وبه جای آن ها مزدوران شان را معرفی وتحمیل نموده اند. زنده ترین شاهد این ادعا ساقط نمودن مجاهدین واقعی از چشمان، ومعرفی نمودن افراد دیگر به جای آن هاست، که هیچ ویژگی وشایستگی الگوی شایسته را ندارند. (سخن پیش گفته به معنی دفاع از جنایات کاران جنگی نیست؛ زیرا لوث گناه آن ها حتی با غسل تعمید و شستشو در "رودگنگ" نیز قابل پاک شدن نیست. کشورهای بیگانه از این جهت بزرگترین ستم را به مردم افغانستان روا داشته اند . مگر نه این است که آن ها میزبان پیش مرگان روسیه سابق و معماران گورهای دسته جمعی "چمتله" و امثال آن را به عهده دارند، و به عنوان پناهنده سیاسی از آن ها حمایت و در جهت مقاصد شومشان استفاده به کار می گیرند. امروز نیز افراد مشکوک با تابعیّت های چندگانه و تکت های رفت و برگشت مهمترین پست های کلیدی را با پشتیبانی آن ها اشغال نموده اند. پیمان مصونیت اتباع بیگانه از پیگرد قضای (کاپیتولاسیون) نیز به استمداد آن ها شتافته و دستانشان را برای هر جرمی باز گذاشته است .روزی که افغانستان این باز توانی را بیابد، که از اسوه های واقعی ملی خود تکریم ، تکت های رفت و برگشت افراد مشکوک را ابطال ومزدوران بیگانه را محاکمه نماید، استقلال واقعی و حاکمیت خود را به دست آورده است.

زیارت شهدا کربلا

دیدن سرزمین که عاشورائیان در آن به خون تپیده اند ، به منظور حفظ آثار اسلامی و زنده نگه داشتن خاطره الگوهای اسلامی است؛ لذا این مهم هموار از سوی مدافعین حقیقی اسلامی مورد توجه بوده و حراست از آن آثار تربیتی زیادی نیز به دنبال دارد ؛ زمان که فرد بیننده در آن سرزمین وارد می شود ، خود نا آگاه ذهنش در جستجوی چرایی این قیام می رود ؛ که چرا یک جمع اندک در مقابل لشکر سی هزار نفری می ایستد ؟! خاستگاه،انگیزه، پیام و درون مایه های آن چه بوده است ؟ اهل بصیرت و معرفت با دریافت جواب پرسش های فوق، حسینیان را به عنوان الگوی جاوید برای رسیدن به خدا و چگونگی رسیدن به هدف سر مشق قرار می دهند.

 چرایی گرامیداشت عاشورا از منظر قرآن

پس از آن که روشن شد گرامیداشت عاشورا آثار تربیتی و الگوی زیاد دارد، قرآن مجید نیز پیروی از این سیره را مطلوب دانسته و خود نیز  الگوهای را بدین منظور معرفی نموده است؛ مثلا می بینم خداوند به برخی بندگان صالح خودش سلام می فرستد، یا داستان گرفتاری آن هارا باز گو میکند.  در این مختصر به عنوان شاهد به برخی آن موارد می پردازیم:

خداوند در سوره مبارکه "صافات" پس از آن که به داستان برخی پیامبران می پردازد، می فرماید : سلام بر او...

سَلامٌ عَلى‏ نُوحٍ فِي الْعالَمينَ (79)

سَلامٌ عَلى‏ إِبْراهيمَ (109)

سَلامٌ عَلى‏ مُوسى‏ وَ هارُونَ (120)

سَلامٌ عَلى‏ إِلْ‏ياسينَ (130)

وَ سَلامٌ عَلَى الْمُرْسَلينَ (181)

بنابر این خداوند در قرآن بر بندگان صالحش سلام فرستاده وبر ما نیز این کار را آموزش داده است. و ما نیز در عاشورا بر حسینیان سلام می فرستیم. پس این کار منطبق با قرآن است.

بزرگداشت کشته شدگان در راه خدا

خداوند در قرآن داستان اصخاب اخدود را نقل می کند و بر قاتلان آن ها نیز نفرین ومرگ فرستاده که به دلیل اختصار صرفا به نقل آیات بسنده می شود:

قُتِلَ أَصْحابُ الْأُخْدُودِ (4)

النَّارِ ذاتِ الْوَقُودِ (5)

إِذْ هُمْ عَلَيْها قُعُودٌ (6)

وَ هُمْ عَلى‏ ما يَفْعَلُونَ بِالْمُؤْمِنينَ شُهُودٌ (7)

وَ ما نَقَمُوا مِنْهُمْ إِلاَّ أَنْ يُؤْمِنُوا بِاللَّهِ الْعَزيزِ الْحَميدِ (8)

مرگ بر آدم‏سوزانِ خندق.

 همان آتش مايه‏دار [و انبوه‏].

 آنگاه كه آنان بالاى آن [خندق به تماشا] نشسته بودند.

 و خود بر آنچه بر [سرِ] مؤمنان مى‏آوردند، گواه بودند.

 و بر آنان عيبى نگرفته بودند جز اينكه به خداى ارجمند ستوده ايمان آورده بودند.

داستان اصحاب اخدود به صورت مفصل در کتاب های تفسیری آمده است که می توان به آن ها مراجعه نمود [1]

از آیات فوق به خوبی استفاده می شود که نفرین فرستادن واعلام انزجار از افراد ظالم که حتی زمانشان سپری شده است ونیز بزرگداشت مقام کسانی که در راه خدا کشته شده اند، مورد سفارش قرآن می باشد؛

موارد دیگر

ونیز می توان به این آیات که تماما در سوره مبارکه "مریم " آمده  استناد نمود:

وَ اذْكُرْ فى الْكِتَبِ مَرْيمَ إِذِ انتَبَذَت مِنْ أَهْلِهَا مَكاناً شرْقِيًّا(16)

وَ اذْكُرْ فى الْكِتَبِ إِبْرَهِيمَ إِنَّهُ كانَ صِدِّيقاً نَّبِياًّ(41)

وَ اذْكُرْ فى الْكِتَبِ مُوسى إِنَّهُ كانَ مخْلَصاً وَ كانَ رَسولاً نَّبِيًّا(51)

وَ اذْكُرْ فى الْكِتَبِ إِسمَعِيلَ إِنَّهُ كانَ صادِقَ الْوَعْدِ وَ كانَ رَسولاً نَّبِيًّا(54)

وَ اذْكُرْ فى الْكِتَبِ إِدْرِيس إِنَّهُ كانَ صِدِّيقاً نَّبِيًّا(56)

تبرک جستن به آثار اولیاءالله از نظرقرآن

قرآن مجید داستان پند آموز تالوت را در سوره مبارکه بقره بیان نموده که از آن نکته ها استفاده می شود، ابتدا آیات را نقل و سپس نکته ها و ارتباطش را با بحث  بیان می کنیم:

أَ لَمْ تَرَ إِلى الْمَلا مِن بَنى إِسرءِيلَ مِن بَعْدِ مُوسى إِذْ قَالُوا لِنَبىّ‏ٍ لَّهُمُ ابْعَث لَنَا مَلِكاً نُّقَتِلْ فى سبِيلِ اللَّهِ  قَالَ هَلْ عَسيْتُمْ إِن كتِب عَلَيْكمُ الْقِتَالُ أَلا تُقَتِلُوا  قَالُوا وَ مَا لَنَا أَلا نُقَتِلَ فى سبِيلِ اللَّهِ وَ قَدْ أُخْرِجْنَا مِن دِيَرِنَا وَ أَبْنَائنَا  فَلَمَّا كُتِب عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ تَوَلَّوْا إِلا قَلِيلاً مِّنْهُمْ  وَ اللَّهُ عَلِيمُ بِالظلِمِينَ(246)

وَ قَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَث لَكمْ طالُوت مَلِكاً  قَالُوا أَنى يَكُونُ لَهُ الْمُلْك عَلَيْنَا وَ نحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَ لَمْ يُؤْت سعَةً مِّنَ الْمَالِ  قَالَ إِنَّ اللَّهَ اصطفَاتُ عَلَيْكمْ وَ زَادَهُ بَسطةً فى الْعِلْمِ وَ الْجِسمِ  وَ اللَّهُ يُؤْتى مُلْكهُ مَن يَشاءُ  وَ اللَّهُ وَسِعٌ عَلِيمٌ(247)

وَ قَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ ءَايَةَ مُلْكهِ أَن يَأْتِيَكمُ التَّابُوت فِيهِ سكينَةٌ مِّن رَّبِّكمْ وَ بَقِيَّةٌ مِّمَّا تَرَك ءَالُ مُوسى وَ ءَالُ هَرُونَ تحْمِلُهُ الْمَلَئكَةُ  إِنَّ فى ذَلِك لاَيَةً لَّكمْ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ(248)

آيا از [حال‏] سران بنى‏اسرائيل پس از موسى خبر نيافتى آنگاه كه به پيامبرى از خود گفتند: «پادشاهى براى ما بگمار تا در راه خدا پيكار كنيم»، [آن پيامبر] گفت: «اگر جنگيدن بر شما مقرر گردد، چه بسا پيكار نكنيد. » گفتند: «چرا در راه خدا نجنگيم با آنكه ما از ديارمان و از [نزد] فرزندانمان بيرون رانده شده‏ايم. » پس هنگامى كه جنگ بر آنان مقرر شد، جز شمارى اندك از آنان، [همگى‏] پشت كردند، و خداوند به [حالِ‏] ستمكاران داناست.

 و پيامبرشان به آنان گفت: «در حقيقت، خداوند، طالوت را بر شما به پادشاهى گماشته است. » گفتند: «چگونه او را بر ما پادشاهى باشد با آنكه ما به پادشاهى از وى سزاوارتريم و به او از حيث مال، گشايشى داده نشده است؟» پيامبرشان گفت: «در حقيقت، خدا او را بر شما برترى داده، و او را در دانش و [نيروى‏] بدن بر شما برترى بخشيده است، و خداوند پادشاهى خود را به هر كس كه بخواهد مى‏دهد، و خدا گشايشگر داناست. »

 و پيامبرشان بديشان گفت: «در حقيقت، نشانه پادشاهى او اين است كه آن صندوقِ [عهد] كه در آن آرامش خاطرى از جانب پروردگارتان، و بازمانده‏اى از آنچه خاندان موسى و خاندان هارون [در آن‏] بر جاى نهاده‏اند - در حالى كه فرشتگان آن را حمل مى‏كنند - به سوى شما خواهد آمد. مسلما اگر مؤمن باشيد، براى شما در اين [رويداد] نشانه‏اى است. »

نکته ها:

از این آیات استفاده می شود که حفظ آثار الگو ها ونمادهای مقاومت وخداپرستی جایزاست و سبب تقویت روحی در جهاد می شود. ونیز اگر آن الگوها الهی باشد سبب تقدس و جواز تبرک به آن می شود ؛ زیرا می بینم که در این آیه خداوند می فرماید: آن تابوت را ملائکه حمل می کرد! به ضمیمه اینکه توحید وشرک از امور است که قابل تخصیص نیست . یا به عبارت دیگر چنین امور ابائی از تخصیص دارد.

اوصاف مشترک قرآن وامام حسین

اهمیت وضرورت امام شناسی برکسی پوشیده نیست زیرا بدون شناخت امام اعمال بندگان خدا پذیرفته نخواهد نشد" وَ لَا يَقْبَلُ اللَّهُ أَعْمَالَ الْعِبَادِ إِلَّا بِمَعْرِفَتِهِ "[2] .

امام حسین (ع) نیز مثل سایر ائمه هدای (ع) انسان کامل و تجلی آیات قرآن است . آیات متعددی همچون آیه ی مباهله؛ آیه ی تطهیر؛ آیه ی مودت؛ سوره ی هل اتی؛ آیه ی اولی الا‌مرو....بدون شک درشأن او و دیگر اهل بیت(ع) است. سوره ی مبارکه فجر نیز به دلیل وجود آیه ی " یا ایتها النفس المطمئنة ارجعی الی ربک راضیة مرضیة فادخلی فی عبادی وادخلی جنتی"  به سوره امام حسین (ع) شهرت یافته است. از طرف دیگر حرکت و نهضت او کاملا منطبق بر آیات قرآن است.

همچنین عظمت شخصیت و نهضت امام حسین (ع) در احادیث و روایات پیامبر اکرم(ص) و ائمه طاهرین از زوایای متعددی منعکس شده است. امامان شیعه (ع) برای زنده و جاوید نگه داشتن نهضت‏خونین امام حسین (ع)، سعی و تلاش فراوانی نمودند که این کوشش در سخنان و روایات آنان به خوبی مشهود است. و سپس علمای مسلمان همواره جهت زنده نگهداشتن آن سعی ها نموده و آن را از زوایای مختلف به بحث گرفته اند. بدون شک یکی از دلیل های که قیام سید الشهدا را زنده نگهداشته خدای بودن آن وشباهت آن به قرآن است. که مفسر بزرگ آقای محسن قرآتی در کتاب قرآن وامام حسین(ع) دربین برخی از اوصاف قرآن مقایسه نموده وده ها مورد را بیان نموده است که سیدالشهدا باقرآن هم وصف می باشد . ما در این بخش علاوه بر استناد بر این کتاب ارزشمند به موارد و یافته های دیگری نیز اشاره میکنیم. مسلما شباهت امام حسین (ع)و قرآن بیش از این هاست . اما ما در این مختصر به برخی آن اشاره و به دلیل اختصار آن را در نمایه ذیل ترسیم نموده ایم و از ترجمه و تبین آن ها خود داری نموده ایم.

منابع جهت مطالعه بیشتر :

مبانی قرآنی قیام امام حسین(ع) سیاست باقر اف . (پایان نامه کارشناسی ارشد مدرسه عالی فقه و معارف اسلامی)

قرآن وامام حسین، محمد باقر محقق.

الامام حسین فی القرآن.

قرآن وامام حسین. محسن قرآتی.

ابو الفتوح رازی،الروض الجنان و روح الجنان،ج 1،مقدمه،ص 5.

طبرسی،ج 1،مقدمه،فن رابع،ص 14.

البرهان،ج 1،ص 276-273.الاتقان،ج 1،ص 146-143.

اصول كافي ج : 1 ص : 201 (بَابٌ نَادِرٌ جَامِعٌ فِي فَضْلِ الْإِمَامِ وَ صِفَاتِهِ) روایت اول. در این روایت که از امام رضا (ع) به اساسی ترین بحث امامت و اوصاف امام پرداخته شده است.

وب سایت حوزه نیز در این باره یازده مقاله پیرامون امام حسین (ع) از نگاه قرآن و اهل بیت ارائه گردیده است.که آدرس آن قرار ذیل است:

http://www.hawzah.net/Hawzah/Subjects/Subjects.aspx?id=nv 13521&#_edn1#_edn

[1] ر.ک. مکارم شیرازی. تفسير نمونه ج : 26  ص :  328.

[2] کافی /ج 1/ص 203.